چرا هدف گذاری می کنیم و به آن نمی رسیم؟ تصویر اجتماعی چقدر در هدف گذاری شما مؤثر است؟ چه چیزی را می خواستید سال گذشته محقق کنید و نشد و چرا؟ چه نارضایتی ها، دغدغه ها و اهدافی دارید که خیلی معطل مانده است؟
من باید همانقدر که تاریک هستم روشن باشم یا همانقدر که خلاق هستم مخرب باشم؟ پاسخ بله است؛ اما یک امای بزرگ دارد! اینکه بدانیم چطور و کجا بهای تاریکی را بپردازیم و آن را تا حدی کنترل کنیم.
ضربه هایی که از اعتماد کردن خوردید، شما را نگران کرده است؟ رقابت شما را مضطرب می کند؟ افرادی که به آن ها محبت کردید، قدرتان را ندانسته اند؟ احساس خلاء و پوچی دارید؟ در حال سوگواری برای چیزی مهم هستید؟ این متن را بخوانید
درونی کردن، بحرانیترین و مهمترین مرحله فرآیند طرد شدن است. وقتی که زخم عاطفی، بیش از همیشه نسبت به عفونی شدن آسیبپذیر میشود. اگر به این زخم توجه نکنید، میتواند به اعتماد به نفس شما لطمه بزند.
انکار با هر شدتی نمی تواند مانع تجربه از دست دادن شود. جایی میان بی قراری دل و تب و تاب ذهن، فرصتی است برای پذیرش فانی بودن همه چیز و پذیرفتن قدرت اندک مان برای کنترل کردن زندگی و اتفاقات آن.