زنان و مردان عصر حاضر، در درون خود احساس خلأ غریبی دارند؛ آن‌ها تصور می‌کنند به دلایل گوناگون ماهیت لطیف زنانه خود را ازدست داده‌اند و حس نکردن این روح زنانه، در وجود آن‌ها شکاف و خلأ بزرگی همچون یک زخم باز پدید آورده است. آن‌ها از این حقیقت بی‌خبرند که هرجا چنین کمبود، شکاف یا زخم بازی هست، شفا و درمان این زخم را باید در خون خود زخم ــ درون و معنای خود این شکاف ــ جستجو کرد. کیمیاگران کهن عقیده دارند «هیچ دارویی جز از خون خود زخم نباید ساخته شود.» بنابراین خلأ انرژی و ماهیت زنانه را نمی‌توان ازطریق پیوند با ماهیت مردانه در خارج از وجود خود درمان کرد، بلکه برعکس لازم است با پیوندی درونی، با تلفیق بخش‌های زنانه و با به‌خاطر آوردن یا به‌هم پیوستن دوباره روان مادر و دختر شفا داد.

کتاب صوتی «ژرفای زن بودن»، نوشته مورین مورداک روانشناس برجسته و فعال در حوزه روانشناسی یونگ است، او به شکلی، سفر قهرمانی زن را ترسیم می‌کند که به زن احساس حرکت در مسیرتکامل و در عین حال احساس خرسندی و رضایت از روند مسیر را ارائه می‌دهد. بارها و بارها از زنان موفق در بازار کار اعلام نارضایتی زیاد شنیده‌ایم. وقتی آن‌ها به ‌دنبال کسب موفقیت و تایید و تحسین دیگران رفتند، انتظار چنین عاقبتی را نداشتند. جالب آنکه وقتی چنین زنانی پس از دوره بازنشستگی به خانه برمی‌گردند کسی خوشحال و منتظر آنان نیست و اگر نیم‌ نگاهی هم به زندگی بیرونی‌شان بیاندازند، دیگر احساسی از تشویق مردان برای انجام کارهایشان به آن‌ها دست نمی‌دهد. در یک کلام، احساس می‌کنند زندگی‌ را باخته‌اند. این کتاب نقشه‌ای به زن می‌دهد که احساس حرکت در مسیر تکامل و در عین حال احساس خرسندی و رضایت از جلو رفتن در این مسیر را به او می‌دهد.