داشتن جواب برای این سوال یعنی شما روح تان خیلی بزرگ است!

داشتن جواب برای این سوال یعنی شما روح تان خیلی بزرگ است!

وقتی زندگی شما یکدفعه با یک اتفاق غیرقابل پیش بینی در هاله ای از ابهام قرار می گیرد چه می کنید؟
وقتی حرفها و حرکات و سکنات دیگری(مثلا همسر، یک دوست و یا همکار)در شما حسی دوگانه نسبت به او ایجاد می¬کند واکنش شما چیست؟
وقتی در موقعیتی قرار می گیرید که تصمیم مهمی باید بگیرید و اضطراب وجود شما را فرا می گیرید، تپش قلب می گیرید، عرق سرد بر پیشانی یا دست تان می نشیند چه می کنید؟
حال اگر جواب برای این سوالات نداشتید یعنی زندگی حقیرانه ای تن داده اید که کسالت بار و خسته کننده و بی معنی است. 


بار مسئولیت معنادار کردن زندگی‌مان بر دوش خودمان است. با این‌که این حرف ممکن است کاملاً بدیهی به نظر برسد، معنا و اهمیتی بسیار عظیم دارد. لازم است بپذیریم که قرار نیست پدر و مادرمان راهنمای مسیر باشند، قرار نیست یک استاد معنوی نور را به ما نشان دهد، و قرار نیست ایدئولوژی خاصی ما را از پیچیدگی‌های زندگی نجات بخشد.
 
 اضطراب، ابهام، و احساس دوگانه.
طرفیت شما برای مواجهه با هر یک از این سه مورد چقدر است؟

روان نابالغ بدلیل این که تحمل رنج برایش زجر آور است وقتی در این موقعیت¬ها قرار می¬گیرد می خواهد زود از دست آن خلاص شود. در نتیجه
مسائل اینچنینی  را فوری ، از طریق راه‌حل‌های یکطرفه و اغلب انحرافی و تصمیم‌گیری‌های عجولانه حل‌وفصل می¬کند.

کسی که روان رشدیافته‌تری دارد قادر است تنش‌هایی که ما اغلب در موقعیت‌های متعدد در زندگی‌مان با آن روبه‌رو می‌شویم را حفظ کند و تضادهای درونی را  مدت طولانی‌تری تحمل کند.
 وقتی این اتفاق رخ می‌دهد، ما این امکان را فراهم می‌کنیم تا پتانسیل رشدی و الهامی مقوله‌ای که با آن درگیر هستیم طبیعی‌تر ظاهر شود.
 کارل یونگ این پدیده را «کارکرد متعالی روان» نامید. به این معنا که وقتی ما در شرایطی قرار می گیریم که با اضطراب، ابهام، و احساس دوگانه روبرو می¬شویم. اگر بتوانیم صبر پیشه کنیم، روان انتخاب¬ها و گزینه¬های مناسب¬تری را در اختیار ما قرار خواهد داد. 

کارکرد متعالی بدین صورت تجربه می‌شود: ما با انتخاب بین گزینه‌ی «الف» و «ب» روبه‌رو هستیم، و اگر تنش بین آن گزینه‌ها (بین متضادها) را تحمل کنیم، در این صورت گزینه‌ی «ج» پدیدار می‌شود، و گزینه‌ی «ج» گزینه‌ای است که از حکمتی متفکرانه متولد شده است، حکمتی که درون زمینه‌های عظیم و گسترده و درعین‌حال بارور اضطراب، ابهام و احساس دوگانه پرورش یافته است.
 اگر تصمیم بگیرید که مدتی تصمیم نگیرید و فقط گزینه‌ها را  در نظر داشته باشید، گاهی اوقات پاسخی که روزی ظاهر می‌شود آن‌قدر واضح و آشکار خواهد بود که واقعاً حیرت می‌کنید و  می‌پرسید چرا این‌همه مدت طول کشید و از آنجایی که در تصمیم‌گیری عجله نکردید، آن گزینه اغلب تصمیم کاملاً درستی است.

"اضطراب" در مواجهه با عدم قطعیت به وجود می‌آید.مثلا من با توجه به این که تا کنون سرمایه گذاری نکردم و نمی دانم پولم را مثلا در فلان کسب و کار بگذارم چه می شود، وقتی در برابر این موضوع قرار می گیرم که پولی را که بدست آورده ام چه کنم و کجا سرمایه گذاری باید بکنم دچار اضطراب می شوم.
 «ابهام» تمنای نفس برای امنیت و درست کردن جهان به عنوان مکانی که همواره قابل دانستن است را دچار پیچیدگی می‌کند.
مثلا من تعریف کرده ام که زندگی ام چگونه پیش برود و برای آن برنامه ریزی می کنم و در روند زندگی یکدفعه اتفاقی می افتد که همه برنامه ریزی های زندگی من بهم می ریزد. مثلا تصادفی می شود. 
«احساس دوگانه» این واقعیت که متضادها به‌طور همزمان وجود دارند (چه مرئی باشند و چه نامرئی) ما را ملزم می‌کند که با امکان گفتگو یا «غیر» روبه‌رو شویم.مثلا همسر یا نامزدمان هر از چندگاهی حرف¬ها و حرکاتی دارد که ما را دچار یک حس دوگانه نسبت به خود می کند.
و این رویارویی اغلب در زندگی ما در سنین میانسالی به وسط صحنه می‌آید چراکه تمام زندگی زیست‌نشده‌ای که به تعویق انداخته‌ایم اکنون توجه ما را به خود جلب می‌کند درحالی‌که ما متوجه می‌شویم پایان زندگی‌مان نزدیک‌تر از آغاز آن است. بنابراین در میانسالی ممکن است غرق در اضطراب، ابهام و احساس دوگانه شویم. و این بدین معناست که ما بهتر است یا با همه‌ی آن روبه‌رو شویم یا درد و رنج بیشتری را تحمل کنیم.
می‌دانم که پذیرفتن این مطلب بسیار دشوار خواهد بود؛ جیمزهالیس روانکاو یونگی می گوید بخشی از کار من با مراجعینم روی این متمرکز است که به آنها کمک کنم تصمیمات مهم بگیرند، تصمیماتی که زندگی آنها را تغییر می‌دهد. 
ایگو، نفس و منیت¬های ما، مشتاقانه در آرزوی این است که وسعت روح را محدود کند و کنترل را به دست بگیرد، تا زندگیِ ما را کوچک‌تر و محدودتر و نه بزرگ‌تر کند.
این طبیعی است که می‌خواهیم در برابر جهان اضطراب‌آور و نگران‌کننده محافظت شویم، ولی آنچه که ما نیاز داریم، ایمانی اساسی و تحول‌برانگیز است.