گای کارنو روانکاو شهیر کانادایی در کتاب عاشقی یعنی جدایی به این نکته اشاره می کند که مادران زیادی به او خرده گرفته اند که چرا او به رابطه نزدیک میان پسر و مادر انتقادی برخورد کرده است.

او در کتاب پدران غایب می گوید اولین کسی که کودک چسم باز می کند و می بیند مادر است. برای آن که پسر مرد شود، بدیهی است که نمی تواند با مادر همسان سازی کند و در این جا حضور یک مرد ضروری و حیاتی است تا پسر بتواند "مرد" شود.

این انتقال هویت چنان فرآیند ظریف و پرخطری است که در جوامع ابتدایی و قبیله ای طی مراسمی خاص و با کمک فردی بالغ انجام می شود.

در قبیله های قدیمی فراوان دیده شده است که آیینی برای تشرف پسر به مردانگی طراحی شده است. آیین های تشرف به منظور بزرگداشت جدایی فرزند پسر از مادر و شروع هویت جدیدش به عنوان یک مرد، برگزار می شود.
عدم حضور پدر (یا جانشین پدر)اختلالی جدی در روند "مرد شدن پسر" ایجاد می کند.

عدم حضور پدر، میدان وسیعی برای حضور مادر ایجاد می کند.عدم حضور پدر حفره سیاهی در زندگی پسر ایجاد می کند، حفره ای که معمولا با مواردی مثل اندوه، احساس گناه، کمال گرایی و بی اعتمادی پر می شود که ممکن است حتی با سال ها روان درمانی نیز پنهان باقی بمانند.

داشتن مادری سلطه جو، با حمایت بیش از اندازه و سرکوبگر معمولا نشان دهنده این است که پدر در این خانواده غایب بوده است. 

مادران باید بدانند نوجوان خود را بعد از سیزده سالگی بیشتر به سمت پدر سوق دهند تا زمان بیشتری را با او بگذراند تا کمتر با آسیب های پدر غایب که به اشکالی که گفته شد بروز می کند. 

شما هم اگر تجربه ای در این مورد دارید اینجا مطرح کنید تا همگان بهره ببرند.

نظرات کاربران

  • هیوا موسی پور 1396/7/3

    سلام و اگر هیچ مردی نباشه که پسر همانند سازی کنه چکارباید کرد

    پاسخ ادمین 1396/7/4

    هیوای گرامی جانشین پدر می تواند کار پدر را انجام دهد. یک مربی، پدر بزرگ، عمو، دایی می توانند این نقش را ایفا کنند.